DEVR-i HİNDÎ

Türk mûsikisi usullerinden.
Yazar
İsmail Hakkı Özkan

“Hintliler’e ait devir, ölçü” anlamına gelen bu tabir, Türk mûsikisinde yedi zamanlı ve beş vuruşlu bir küçük usulün adıdır. Bir semâiye bir sofyanın eklenmesinden meydana gelmiş olup 7/8’lik birinci ve 7/4’lük ikinci mertebeleri kullanılmıştır. Bunlardan ikinci mertebeye “ağır devr-i hindî” veya “sengin devr-i hindî” adı verilmiştir. Bu mertebelerin şematik gösterilişi şöyledir:

Daha çok şarkılarda kullanılan bu usulle ayrıca ilâhiler, türküler, az sayıda saz semâisinin dördüncü hâneleri, köçekçeler, mandıra denilen oyun havaları ve diğer bazı özel saz eserleri ölçülmüştür.

Bibliyografya

  1. 1 Ezgi, Türk Musikisi, II, 27-29.
  2. 2 Arel, Türk Mûsıkîsi, s. 93-94.
  3. 3 Özkan, TMNU, s. 583-584.
  4. 4 Rauf Yektâ, Türk Musikisi, s. 105-106.
  5. 5 Sadettin Heper, “Türk Musikisinde Usuller”, MM, sy. 345 (1978), s. 11.