İmâmiyye Şîası içinde, dinî hükümlerin tek kaynağı olarak sadece kendi imamlarının rivayetlerini esas kabul edenlere verilen ad.
Son devir din âlimi, huzur dersleri mukarriri, dersiâm.
Son dönem İslâm âlimlerinden.
Şîa fırkalarının kendi mezhep büyükleri için kullandıkları dinî unvan.
Başta usûl-i fıkıh ve mantık olmak üzere İslâmî ilimlerin çeşitli alanlarındaki şerh ve hâşiyeleriyle tanınan Hindistanlı âlim.
Allah’ın görme sıfatını ifade eden kelâm terimi.
Allah’ın varlığının sonsuzluğunu ifade eden kelâm terimi.
Sâlih mümin anlamına gelen bir terim.